Het boek gaat over een groep die me erg aan het hart gaat: de zinzoekers.

Wat volgt zijn de woorden van de schrijver, hij verwoordt prachtig wat ik voel:

Ze pionieren om individu en geheel te verbinden.

Ze koppelen hun leven en hun werk aan een hoger doel, een betere samenleving, mensvriendelijkere organisaties en eerbied voor de aarde.

Deze mensen stellen radicale authenticiteit tegenover burgerlijke normaliteit.

Ik geloof in de ontwikkelkracht van deze golf mensen. Ik ben er zelf deel van. Ik ben optimistisch geworden. Ik ervaar blijheid dat ik tot een groter wordende groep mensen behoor die het anders wil en anders doet, hoe stuntelig ook. Het motiveert mij om op de plek der moeite te blijven staan. 

Het gaat over vastlopen en daardoor uitgenodigd worden voor een proces van bewustwording en persoonlijke transitie.

Het uiteindelijke antwoord gaat over authentiek leven vanuit de eigen waarden in de zingevende geborgenheid van een geheel.

Beginnen we met welke informatie van het boek ik wil onthouden en hoe ik die informatie sorteerde:

De idealist knaagt, blijft om aandacht vragen.

Ik zoom in.

Ga het vervolgens koppelen aan andere inzichten en eigen ervaringen.

Wat voelt de idealist aan het begin van de tocht?

Is het einddoel de effectieve idealist pur sang? Het zelf waarmaken van je ideaal of zien dat het waargemaakt wordt?

Wat zijn dan de dingen waar een vastgelopen idealist naar toe werkt?

Wat is er nodig voor de idealist om liefdevol zijn unieke kwaliteiten in te kunnen zetten voor het grotere geheel?

Die energie op orde gaat niet alleen over draagkracht bewaken. 

In welke energie loop je de tocht, welke energie gutst uit je poriën? 

In mijn hoofd past mijn routekaart hier heel goed in.

En nog een beetje koppelen aan systeemwerk en deep democracy.

Wat zijn de meest geschikte rollen voor een idealist? 

En  als laatste nog een andere systeemvraag: wat is de passende plek?

Dat is toch ergens aan tafel. Daar komt de idealist door strategisch handelen en verbindend werken.

Ga jij deze ook lezen en verwerken?

– Ilse Meelberghs

PS Deze blogpost gaat over toekomstbestendig werken voor idealisten = Moment huppelen.

Laat een bericht achter

Jouw email adres zal niet getoond worden.Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Alvast bedankt voor je reactie.