IMG_8524

Even de schrijvers voorstellen: Ilse, Onweer, Draak van een boom, Momenten van Impact.

We schreven 100 dagen aan een boek voor de eco-idealist en voor de mensen die hen beter willen begrijpen en ondersteunen. 

Wie meer wil weten over het proces en de voortgang, klik op de button onderaan de pagina.

We beginnen met de schrijvers voor te stellen.

Veel leesplezier.

– Ilse Meelberghs

Vrouw, moeder van 3 zonen, 2 zussen, dochter van een moeder uit Lommel en een vader uit Oostham. Opgegroeid met Linde, Berk, Den, Eik, Kers, Honden, Katten, Kippen, Poezen, Pony, Eenden.

Ik voel in mijn hele lijf de onhoudbaarheid van het nu. Ik heb manieren gevonden om de pijn en de onzekerheid te omarmen. Om te groeien in het nieuwe nu: de eco-samenleving. Ik vind het fijn om die manieren te delen. Misschien kan ik zo reismaatjes inspireren en ondersteunen.

Ik schreef mee aan dit boek om iets te zetten naast de pijn van het nu.  Het is ook geen beschrijving van het nieuwe nu. Maar de waarden van het nieuwe nu, die liggen er wel als een kompas onder. 

Vervolgens gaat dit boek niet eens over de weg naar het nieuwe nu. Hoe zou ik dat kunnen – het is geen uitgestippeld pad met een nog niet gedefinieerd resultaat en voor iedereen anders. Steeds opnieuw zij er keuzes, al dan niet bewust, over waar je heen gaat en wat je achter je laat, omdat het zijn doel gediend heeft. Dit boek gaat over hoe je dat doet, het lopen van een het niet uitgestippeld pad. 

Waarom dan en voor wie dan? Paul van Vliet … “ik drink op de mensen die bergen verzetten”. De bergen zijn hoog en zwaar … en ik ontmoet zo veel mensen die zoeken naar en werken vanuit moed, energie, vertrouwen en hoop. Als bondgenoot voor deze idealisten deel ik graag mijn eigen ervaringen en inzichten, mijn inspiratie en glimlach die mij helpen om deze diep-menselijke reis steeds weer te hervatten.

Waarom ga ikzelf die reis? Vanuit liefde voor de aarde, en mijn streven om een stukje van de oplossing te zijn en minder van het probleem.

Ik creëerde de structuur aan waarlangs we met z’n vieren schrijven.

In eerste deel gaat het over die onderliggende waardes van het nieuwe nu – gelijkwaardig, wederkerig en regeneratief – de kenmerken van die samenleving waarnaar we onderweg zijn. 

Het tweede deel gaat over hoe. Wat als er dan iets van dat nieuwe nu gaat borrelen, gaat kiemen. Is het geworteld? Is er voeling met hoop, liefde voor de plek en tijd. Is er voldoende basis om angst voor verlies van verbinding aan te kunnen? Als het geworteld is: kan en durft het te groeien om boven het maaiveld uit te komen met behulp van de levendige leercirkel. En tenslotte, als het die levendige leercirkel doorliep en zichzelf, het ontkiemen voorbij, aan de wereld begint te tonen, dan volgen de uitdagingen, de momenten van de waarheid. Het kleur bekennen voor dit verbonden leven. Het voorlopige eindresultaat van dit alles is dat het nieuwe gedrag en denken voluit wordt getoond aan de wereld. Er is iets meer gelijkwaardigheid, wederkerigheid en regeneratie. We plukkenmet z’n allen de vruchten daarvan. Vruchten die op hun beurt weer de bron zijn voor de volgende ontkieming.

Er is dus geen conclusie want dit proces is nooit af.

– Ilse

PS En het zou kunnen dat je dit hele boek leest als een : “zie je wel, dat bedoel ik nou.” Ook super want dan helpt het wellicht om woorden te geven aan de belangrijke dingen die jij aanvoelt.

Je kent me wel. Ik kom meestal op broeierige momenten, kondig mezelf aan met donkere wolken. Op een gegeven moment ontlaad ik met stevige flitsen, laat van me horen in stevig gedonder en breng regen. Nadat ik geweest ben herademt het landschap: opgefrist, de spanning weg.

Ik wil graag meeschrijven omdat ik deel ben van wat de ziel van Ilse hier komt doen op aarde. Hoe … dat weten we niet precies. Maar ik was er op een paar belangrijke momenten in haar leven en nu dus ook.

Ik breng de onweerenergie in het boek.

– Onweer

Draak van een boom noemt Ilse me. Kastanjeboom, ik sta in de huidige woonplaats van Ilse, in een moerasbos. Ik verenig oud en nieuw in mij. Ik heb hele oude stukken, waaronder mijn Drakekop en een kaarsrecht nieuw stuk. In het bos ben ik omringd door mijn kinderen. Ilse is mijn vriendin, schrijft mij iedere maand een brief om me op de hoogte te houden van de hoopvolle dingen voor de Aarde die gebeuren in haar leven. Ik deel mijn wijsheid met haar. Graag schrijf ik mee aan dit boek en geef mijn boomperspectief op de dingen.

– Draak van een boom

Ik ben de onderneming die door Ilse heen gestart is. Inmiddels ben ik dik 3 jaar oud, heel jong nog. Toen Ilse aan het worstelen was met welke voorbeelden ze zou gebruiken om haar concepten duidelijker te maken heb ik aangeboden om mee te schrijven. Ik stelde voor om te vertellen hoe het voor mij was en is. Want ik ben het begin van een mogelijk antwoord op de vraag: “Hoe onderneem ik in de eco-samenleving”. Ik wil graag oud worden en verhalen vertellen over met hoe en met wie het allemaal begon. Ik wil graag lokaal groots worden want deze plek heeft het nodig dat idealisten elkaar vinden, volhouden en impact maken. Ik wil graag speels blijven want de focus op efficiëntie en effectiviteit heeft op heel veel plekken de levendigheid eruit gehaald. Ik wil zo levendig zijn als het leven zelf

– Momenten van impact

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *